Leuke optrekjes hier, midden in de weilanden. Kan met wat aanpassingen zomers, maar ook ‘s winters worden bewoond. De natuur erom heen is gratis. ( Inclusief sneeuw in mei, op sommige plaatsen in het dal is 20-30 cm. sneeuw gevallen. Heb geen lange onderbroek bij me, wel m’n sjaal en wanten.)

Als weidevogelbeheerder smul ik van dit weiland, een alm ergens in de Alpen. Kruidenrijk tot en met, alleen hier zijn geen weidevogels die afkomen op een dergelijk prachtig weiland. Op m’n buik heb ik deze Gentiaan genomen, het stikte ervan.

Het gewei van een hert wordt elk jaar afgeworpen, daarna groeit er een nieuw. Als het gewei uitgegroeid is zit er nog de levende basthuid omheen, die afsterft . Dat geeft nogal wat jeuk, zodat de herten een boom of een tak opzoeken om de basthuid  af te vegen. Een ree doet dat op een hoogte van plm.20-40 cm. zoals op de foto, genomen in een bos in Flevoland. Rafels boombast blijven hangen. De afgeveegde basthuid wordt direct opgegeten. Info uit de onvolprezen, eerder hier genoemde veldgids “Diersporen”van Annemarie van Diepenbeek. Op vakantie gebruik in het vaker als m’n vogelboeken.

Dan heb je je best gedaan om een mooie bol zaden te vormen en wordt je zo toegetakeld door de regen.

Al een paar dagen geen tijd voor een logje: Sneuper is druk bezig met de sleurhut klaar te maken voor de vakantie, door er in te wonen op een bekende boerderijcamping; de laatste percelen land af te zoeken en te kijken naar broedvogels ( vanmorgen m’n eerste Tureluur, zie foto, ergens in het midden en nog een Grutto); vlotjes uit te leggen voor Zwarte Sterns; regelen van  collega’s die  de honneurs waarnemen. Dan was er ook nog een verhuizing van m’n nageslacht, dus druk, druk. Ik had de Tureluur vanochtend vrij snel. Gister vloog ze op maar ik wist niet precies waar, stok gezet en vanochtend uiterst geconcentreerd er naar toe gelopen. Ik had het direct. Het gebeurt ook vaak dat je het nest niet kan vinden, dan hebben we bij de Vrijwillige Weidevogelbescherming de afspraak dat je wat meer stokken om die plek zet en niet perse het nest hoeft te vinden. Het gras wordt dan teveel plat getrapt, dat zou wel eens kunnen opvallen bij predatoren. Een ook gister gevonden eendennest bleek vanochtend van een Slobeend te zijn. In de verte vloog het vrouwtje bij het nest vandaan en in de sloot zwom het mannetje. Zodra ik in staat ben op Internet te komen zal ik wat van me laten horen.

Slechts heel langzaam herstellen de winterslachtoffers onder de struiken zich. Althans de meeste. Onze Vlinderstruik heeft, denk ik, wel het loodje gelegd. De bast zit er los op en de cambiumlaag eronder, die normaal groen is,  ziet er afgestorven en bruin uit. Hier op de foto de ontluikende knopjes van een Liguster. Bij bijna alle kale struiken komen mini- knopjes tevoorschijn op heel toevallige plekken. Het genoemde cambium is een meristeem , een ander woord voor deelweefsel. Door meristemen groeit een plant. Direct onder de bast zit het cambium, waardoor de plant in de dikte groeit en in de top van stengels, knoppen en wortels zit topmeristeem waardoor de plant in de lengte groeit. Op de foto een stuk tak waar  het cambium op bepaalde plekken veranderd is in topmeristeem zodat daar nieuwe knoppen en zijtakken zullen ontstaan.

Gistermiddag, oh wat was het koud, net voor de bui, de vlotjes voor de Zwarte Stern in een wetering in polder Demmerik neergelegd. Elk jaar weer één der vele voorjaarsrituelen van de weidevogelbescherming in onze omgeving. Deze sternsoort broedt op vlotjes, die door de projectgroep van de Agrarische Natuur Vereniging ” De Utrechtse Venen” in deze contreien , die lopen van Abcoude tot aan Zegveld, gebruikt worden om de Zwarte Stern aan het broeden te krijgen. Vorig jaar zo’n 260 broedparen waarbij uiteindelijk ruim 170 jongen vliegvlug werden. Als de Kleine Mantelmeeuw, een steeds grotere plaag, onze jongen met rust laat komen we dit jaar hoger uit.

Vanochtend vroeg bij m’n maisveld heb ik geprobeerd de situatie van de broedvogels   duidelijk te krijgen. Vanuit de mobiele schuilhut. Ik ben met opzet niet het veld in geweest om de nesten te controleren vanwege de kou. Er waren minstens drie Kieviten met jongen onder zich, zitten wat hoger,  en als ik daar tussen door zou banjeren zouden alle jongen zich drukken en last kunnen krijgen van de kou. De oudervogels zouden mij belagen. Een weidevogeljong kan de eerste dagen nog niet zelf de lichaamstemperatuur regelen en kruipt dan  heel vaak tegen de broedvlek  van de moeder aan.  Een aantal Kieviten zaten nog te broeden. Duidelijk met de telescoop te zien. ( Op gras is het werken met de telescoop al vanwege het langere gras voorbij). Plotseling alles omhoog: Kieviten, Scholeksters die nog geen nest hebben, Kokmeeuwen die op de bewerkte akker foerageerden, een paar Holenduiven, alles. Oorzaak: Buizerd. Verderop in een bosje nestelend. Hierdoor is bijvoorbeeld op de huiskavel bij de boerderij al geen weidevogel meer te vinden. Nu komt hij hier: de tafel is gedekt met jonge Kieviten.Hij greep iets en werd enorm aangevallen door de Kieviten. Soms vlogen ze ‘m omver. Mocht niet baten, op één van de foto’s is te zien dat het een Kievitsjong is . Witte buik en een duidelijke plevierenpoot. Opmerkingen  van vogelaars over Buizerds die geen weidevogels eten zijn hiermee ontkracht.

Hollandse wolken met eenzame fietser in de verte.

De Zwarte Sterns zijn ook terug. De eerste sterns hoorde ik eerder dan ik ze zag. Vrij hoog over de Ter Aase Zuwe. Visdieven, ook sterns,  zijn er al wat langer, maar deze Zwarte Sterns zijn ook behoorlijk vroeg. Een aantal jaren terug was het altijd net voor Koninginnedag. Het opwarmende klimaat? Dat wordt de komende dagen hard werken voor de boeren en vrijwilligers die meedoen met het Zwarte Sternproject van de Agr. Nat.Ver. ” De Utrechtse Venen”. Ze broeden op kunstmatige nesten, de zgn. vlotjes  en deze moeten uitgelegd worden voordat de grote groep terug is. De oorspronkelijke nestplaatsen, sommige waterplanten,  zijn verdwenen doordat het water te voedselrijk werd. Krabbenscheer en flab houden niet  van het voedselrijke polderwater. Gelukkig wordt dit steeds beter schoongemaakt, dus voedselarmer, waardoor genoemde planten weer terug komen. Maar dat duurt erg lang zodat er in de Utechtse Venen, die lopen van Abcoude tot Woerden, vlotjes worden uitgelegd. Dat geeft een heel goed resultaat. Vorig jaar werden maar liefst 170 jongen vliegvlug. Je kunt ze zien overvliegen bij de genoemde zuwe en bijv. ook in het polderreservaat in Kockengen.