Even een opwarmertje voor volgende week zaterdag als de Weidevogelvrijwilligers in de Utrechtse Venen  hun Voorjaarsbijeenkomst houden in Kockengen: Natuurmonumenten meldt vandaag dat de eerste Grutto’s in Nederland zijn waargenomen en wel in de Aalkeetbuitenpolder tussen Maasland en Vlaardingen. Dat is uitzonderlijk vroeg. Mijn eerste waarneming was een maand later, ik geloof in 2007 in februari. Ook opwarming klimaat? In deze polder, in een druk gedeelte van de Randstad, heeft men maatregelen genomen, zoals verhoging waterstand, kruidenrijk gras laten groeien door minder mest te geven, zodat daar de weidevogelstand i.t.t. de rest van het land vorig jaar vooruit is gegaan. Blijkbaar herinneren de Grutto’s zich deze goede zorgen en komen ze daar terug.  Ik ben benieuwd wat er van deze groep, van plm. dertig, overblijft na het de komende  week aangekondigde wintertje.

Op de archieffoto een groep in het plasdras van de Waverhoek, genomen in maart 2010. De bruinrode Grutto’s met de gehele borst bruinrood  zijn IJslandse .  (klik op foto)

Gister zat Polder Wilnis Veldzijde weer vol met ganzen, voornamelijk Kolganzen. Alles liep doorelkaar, behalve de Brandganzen. Alsof ze aan een draad zaten kwamen ze in linie , al grazend naar mij toe. Toeval? Foto genomen vanaf de Padmosweg. In de verte de Bovendijk, daarboven de Amstelkade langs de Kromme Mijdrecht. De ganzen werden overstemd door de Stormmeeeuwen, wat een herrie hebben die beesten.

Twee grote, als Bleker z’n zin krijgt te grote, viaducten  vormen de kruising van de A2 met de N201 ( afslag Vinkeveen en Hilversum). Prachtige kunstwerken, ik kan niet anders concluderen. Onder de viaducten zijn de eerste aanzetten tot de nieuwe EHS ook klaar: water met langgerekte landjes. Dat moet op den duur de verbinding vormen van de Vinkeveense Plassen met de Loosdrechtse Plassen. Maar Bleker he ! Vorig seizoen al in gebruik bij meerdere soorten broedvogels. De onderkant van de viaducten bestaat uit allerlei draagbalken en verbindeingen, een ideale plek voor vogels om te schuilen en te nestelen. Ik denk dat de eerste duiven er al hebben gebroed. Niet de Houtduiven en de Holenduiven maar de Stadsduiven, in Amsterdam  stadsratten genoemd. Overdag zitten ze heerlijk in het zonnetje en de dieselwalm van de duizenden voorbij denderende auto’s. Zie foto. Van de drukte trekken ze zich niets aan. Het zit wel gezellig daar.

Duizenden Kolganzen en honderden Toendrarietganzen zaten vanmiddag in Polder Wilnis Veldzijde. Vanaf de Bovendijk was ongeveer de helft toegankelijk met de telescoop. Marianne en Kees waren al druk bezig toen ik aankwam, ze hadden een drietal Toendrarietganzen met gele halsringen in het oog. Gehalsringde rietganzen zie je niet zo vaak, vandaar ons enthousiasme: het gezinnetje ALV, AJZ en ALZgeel . Welke nou het jong was? Ik geloof ALV. Bij Kollen is het veel beter te zien. Daar ook MSK en VBBzwart.  Krenten in de pap: twee Kleine Rietganzen. Hier in de omgeving zeldzaam, aan het begin van het seizoen altijd in dezelfde poldertjes bij Oudega (SWF), Friesland.

Langs de Ter Aase Zuwe zat SUV, regelmatige gast hier, vooral in polder Demmerik. Negen van de tien keer daar afgelezen. Ik vind het altijd heel verbazingwekkend, die plaatstrouw.  Ik heb van deze gans het kaartje overgenomen uit het invoerprogramma om te laten zien dat ‘ie (het is een mannetje) een uitstapje naar Engeland heeft gemaakt eind november, begin december. Gebeurt een enkele keer dat ze door vliegen naar Engeland en daar prompt worden afgelezen. De meeste Kollen daar zijn de Groenlandse Kolganzen, die broeden op IJsland en Groenland. Komen hier zeldzaam voor.  Binnen een maand was SUV terug, misschien een handje geholpen doorde westerstorm rond Sinterklaas. De rode pionnen zijn de afleesplaatsen, de groene pion is de ringplaats, hier polder Arkemheen bij Nijkerk in 2004. ( klik op foto)

Overal hoog water, hier geen sneeuw, maar regen. In de Waverhoek zijn de laatste slikbankjes onder water verdwenen. Afgestorven planten geven de plek aan waar ze waren. Veel vogels hebben de voorkeur om, desnoods met de poten in het water,  in de beschutting van deze planten te staan, dus niet op het droge. Zouden ze deze ruigtes in het water  veiliger vinden? Overal zich wassende Grauwe Ganzen, Wintertalingen, Slobeenden en nu en dan baltsende Smienten. Op de foto ook een nauwelijks zichtbare Pijlstaart, het streepje op de hals maar net zichtbaar.

Voor eind januari nog behoorlijk wat Kolganzen in de polders, in de Waverhoek streken 5 Toendrarietganzen neer, gebeurt niet vaak. Alleen langs  de Poeldijk zaten de Kollen goed zichtbaar ( de zon in de rug) : vier halsringen waaronder het echtpaar 3JH en 3CJ. Verder 6TV en PSS. Deze Kolgans is de laatste jaren hier regelmatig afgelezen. De parkeerplaatsen langs de Grote Wije zijn omgeploegd, ik heb me er maar niet in gewaagd. Wat een smeerboel. Bij de werkschuur drie Brilduikers. Wordt de Zeearend nog gespot?

Sneuper is terug. Gister weer afgedaald naar normaal Nederlands peil. 10 uur over gedaan, ipv  8 uur. Oorzaak:de enorme sneeuwval gedurende de laatste twee dagen. Met veel moeite konden we het dal uit komen. En er lag alzo veel. Sinds onheuglijke tijden niet zoveel , aldus Frau Jaeger. De eerste dagen schitterend weer gehad in een schitterende omgeving, daarna 2 dagen regen en  sneeuw. Weinig dieren, ik geloof in totaal twee Zwarte Kraaien en een Eekhoorn, zwart gekleurd. Op de foto ( een probeersel) met langzame sluitertijd, de vallende sneeuw ( klik erop). Morgen maar weer eens de “saaie” polder in met de duizenden vogels.

De komende dagen is Sneuper de polder uit. I.p.v. 5 meter onder NAP zit ‘ie 900 meter erboven. Misschien lukt het om een logje te sturen.                           Grüsz Gott.

Vanmorgen ging de dorpstamtam: “Roodhals langs Molenland ” ! ( Bedankt Marianne en Bert). Toch even gaan kijken, het zijn prachtige beesten ( zie archieffoto, klik erop) . Een vrij zeldzame wintergast, elk jaar worden er een klein aantal waargenomen. Hoort hier eigenlijk niet te overwinteren, dat doen de meeste Roodhalsganzen rond de Zwarte Zee (Bulgarije en Roemenie), de Kaspische Zee en het Aralmeer. Gebroed wordt er in West en Centraal Siberie op de toendra, vaak in kleine kolonies in de buurt van het nest van een grote roofvogel zoals de Sneeuwuil, de Ruigpootbuizerd en de Slechtvalk. Zo hebben ze bescherming, zolang er genoeg Lemmingen  zijn,  neem ik aan. Deze Roodhalsgans is waarschijnlijk dezelfde als die ik enkele weken terug vanuit m’n zolderraam zag.

De foto is wat flets, hij stamt nog uit het digiscooptijdperk. De vogel van vanmorgen zat te ver weg om goed te worden gefotografeerd.

De ene Haas tegen de andere twee: ” Wat een drukte hier, zal ik Bleker even bellen”?

Vanochtend weer veel Kollen in de polders: De Ronde Hoep, te  ver weg richting Ouderkerk; Proostdijerdwarsweg, duizenden, die werden weggejaagd door de boer omdat hij mag zag telescopen ( Maar NTTzwart zat ertussen, voor het laatst hier afgelezen in 2010 door Marianne); Demmerik, een plukje langs de Ter Aase Zuwe, met daarbij D37mint, een oude bekende; langs de Gagelweg ook een pluk zonder halsringen en de bulk zat weer in Wilnis Veldzijde. Niet af te lezen. Op de foto (klik er op) een verschijnsel dat je zelden ziet bij vogels, laat staan bij Kollen. Een bleek gekleurde Kolgans zat te slapen en toen hij/zij opstond om te gaan grazen, zag ik dat m’n vermoeden juist was: een miskleur. We kennen in de dierenwereld twee afwijkingen wat de kleur betreft. Als al het pigment ontbreekt en het dier rode ogen heeft, trouwens mensen ook, dan noemen we dat een albino. Ontbreken er enkele pigmenten, maar is het dier verder wel gekleurd, meestal bleker,  dan noemen we dat leucistisch. In dit geval is de vogel  veel lichter maar heeft hetzelfde verenpatroon. Leucistische dieren hebben er geen last van. Albino’s bijv. kunnen slecht tegen de zon. Deze foto is genomen vanaf Molenland, richting noord.